Το «Diva» είναι το τελευταίο έργο του Giovanni Insaudo, που εξερευνά τη διαχρονική μορφή της ντίβας και την εξιδανίκευση στη λαϊκή κουλτούρα. Το έργο είναι πρωτίστως εμπνευσμένο από την απόλυτη ντίβα, τη Μέριλιν Μονρόε, προσφέροντας μια ματιά στην ιδιωτική και συχνά μοναχική ζωή αυτών των διάσημων ειδώλων της δεκαετίας του 1950.

Η παράσταση επιδιώκει να αποκαλύψει την εσωστρεφή πραγματικότητα πίσω από την αίγλη, την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και τη δημόσια εξιδανίκευση, αναδεικνύοντας την αντίθεση μεταξύ αυτού που βλέπει το κοινό και αυτού που αυτές οι ντίβες βιώνουν πραγματικά. Ρίχνει φως στη συχνά αρνητική επιρροή των ισχυρών ανδρικών φιγούρων στη ζωή τους.

Στη δεκαετία του 1950, οι ντίβες ήταν συχνά υποκείμενες στον έλεγχο και την επιρροή ισχυρών ανδρών που μπορούσαν να διαμορφώσουν την καριέρα και την προσωπική τους μοίρα. Αυτοί οι άνδρες -παραγωγοί, σκηνοθέτες, μάνατζερ, σύζυγοι ή εραστές – έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην απόφαση της πορείας των ντίβας. Συχνά, οι γυναίκες αυτές αναγκάζονταν να συμμορφώνονται με τις ανδρικές προσδοκίες, περιορίζοντας την αυτονομία τους και καταπνίγοντας τη δημιουργική δυναμική τους.