Στην πλατεία μιας παλιάς γειτονιάς ζούνε κάποια παράξενα πλάσματα που αγαπάνε τις πλαστικές καρέκλες, το παγκάκι τους, που κελαηδούν, τραγουδούν, παίζουν μπάσκετ, βάφουν τους τοίχους, κρατούν νοικοκυριά, φτιάχνουν φαγητά που σου σπάνε τη μύτη κι απλώνουν μπουγάδες, που λένε μυστικά.

To Wonderblock κατοικεί σε μια γειτονιά που μοιάζει παλιά ή από άλλη εποχή του χρόνου. Εμπνέεται από τις εικόνες, την κοινότητα, τους τρόπους, τις ιστορίες της καθημερινότητας και της διαβίωσης στον αστικό ιστό και βρίσκει ερεθίσματα που μας ενδυναμώνουν και μας μεταμορφώνουν. Μπορούμε να εφεύρουμε νέα πρότυπα και δυνάμεις που προέρχονται από τις κοινότητες; Πώς μπορούμε να ανατρέξουμε στις ρίζες μας για να φτιάξουμε τα κλαδιά που χρειαζόμαστε σήμερα;

Το Wonderblock είναι μια βουτιά  στη συλλογική μας εμπειρία στον δημόσιο χώρο που λέμε ‘γειτονιά’, τους φόβους, τις ελπίδες, τις υπερδυνάμεις των αφανών ανθρώπων, τη δύναμη των γυναικών, τους ήχους και τα πλάσματα που αγαπάμε, τα παιδικά μας χρόνια. Γνώριμες φιγούρες, σημεία, συνήθειες, κίνηση, ήχος και λόγος συνθέτουν ένα νοσταλγικό και απείθαρχο κόσμο μεταξύ σουρεαλισμού και πραγματικότητας. Εκεί, πίσω από τη Σπλάντζια και τη Μίνωος, στο πλάτωμα μεταξύ των οδών Γερασίμου – Δαιδάλου – Γ. Βλάχου.