Το μπ(λ)αλούν είναι μια χορογραφική περφόρμανς της ομάδας Blip | inclusive multisensory project, μιας μικτής ομάδας ανάπηρων και μη ανάπηρων ερμηνευτριών/των. Διερευνά τον ήχο, την κίνηση και τη δόνηση ως κοινά αντιληπτικά πεδία, δημιουργώντας μια μη λεκτική, πολυαισθητηριακή γλώσσα προσβάσιμη σε διαφορετικά κοινά.

Το έργο βασίζεται στην έννοια της αισθητικής της πρόσβασης (aesthetics of access), όπου η προσβασιμότητα δεν αποτελεί συμπληρωματικό στοιχείο αλλά τον ίδιο τον καλλιτεχνικό πυρήνα. Οι ερμηνευτές/τριες δημιουργούν ένα δυναμικό ηχητικό περιβάλλον στο οποίο η μουσική γίνεται ορατή και ο χορός κρουστικός. Δουλεύοντας με ηχηρή και άηχη κίνηση, αναπνοή και φωνή, χρησιμοποιούν το body music για να παράγουν και να οργανώνουν συλλογικά τον ρυθμό. Μέσα από επανάληψη, επικάλυψη και λεπτές μεταβολές στην ένταση, αναδύονται απτικά ρυθμικά μοτίβα που γίνονται αντιληπτά μέσω της δόνησης και της εγγύτητας, υπερβαίνοντας σταθερές ή μετρονομικές δομές. Εργαλεία βαθιάς ακρόασης καθοδηγούν τη διαδικασία, στρέφοντας την προσοχή στον χρόνο, τον χωρικό προσανατολισμό και την παρουσία των άλλων. Οι ερμηνευτές/τριες συντονίζονται διαρκώς μεταξύ τους, διαμορφώνοντας το έργο σε πραγματικό χρόνο. Η επικοινωνία εκτυλίσσεται μέσα από την αναπνοή, τη δόνηση και τον συλλογικό συγχρονισμό, αντί του προφορικού λόγου, επιτρέποντας την ανάδυση ενός κοινού αισθητηριακού πεδίου ανάμεσα σε διαφορετικούς τρόπους αντίληψης.

Η περφόρμανς πραγματοποιείται σε μια οικεία, κυκλική διάταξη, προσκαλώντας το κοινό σε έναν κοινό χώρο προσοχής. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε τυφλά, άτομα με προβλήματα όρασης, κωφά και βαρήκοα άτομα, χωρίς να διαχωρίζονται από το γενικό κοινό. Κεντρικό στοιχείο του επιτελεστικού χώρου αποτελεί μια ρευστή εγκατάσταση από αιωρούμενα πολυμορφικά μπαλόνια, που λειτουργούν ως αντηχούντα σώματα, ενισχύοντας τη δόνηση και σηματοδοτώντας το πέρασμα του χρόνου, πάντα στο όριο της εξαφάνισης.