“Maybe you’re an organ
that lives inside my body
because I feel you so
strongly within me.”

Το έργο «The Last Movement of Hope» αποτελεί ένα ευρύτερο πλαίσιο που συγκεντρώνει μικρο-χορούς, καθένας από τους οποίους μπορεί να λειτουργήσει ως ένα σύντομο, αυτόνομο κομμάτι ή να συνδυαστεί με άλλα για να σχηματίσει μια μεγαλύτερη παράσταση.

Δημιουργήθηκε από την επιθυμία να εξερευνήσουμε και να εκφράσουμε την ανθρώπινη εμπειρία μέσω του χορού, σε όλη της την πολυπλοκότητα: τις σχέσεις μας με τον εαυτό μας και τους άλλους, τους φόβους μας, τους αγώνες μας και, πάνω απ’ όλα, την ελπίδα που μας ωθεί μπροστά.

Φαντάζομαι αυτό το έργο ως ένα βιβλίο — ένα δοχείο διαφορετικών ιστοριών — όπου κάθε κεφάλαιο αντιπροσωπεύει μια στιγμή δημιουργικής εξερεύνησης, ένα συναίσθημα, μια συνάντηση ή έναν στοχασμό. Κάθε κεφάλαιο μπορεί να υπάρχει αυτόνομα ή σε διάλογο με τα άλλα, σαν ένα ταξίδι που αγκαλιάζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, σε μια αδιάκοπη αναζήτηση νοήματος και απαντήσεων.

Το δεύτερο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου, με τίτλο Organi (Όργανα), εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Με αυτό το κεφάλαιο, θέλω να εξερευνήσω την οικειότητα του ανθρώπινου σώματος — την ευθραυστότητα και τη δύναμή του — που συμβολίζεται από τα όργανα που μας κατοικούν και μας καθορίζουν, αλλά που τόσο συχνά παραμένουν αόριστα.