20.07
ώρα: 21.00
χώρος: Βενιζέλειο Ωδείο Χανίων, Nικηφόρου Φωκά 3
εισιτήριο: 10 euro κανονικό, 7 euro μειωμένο, 5 euro παιδικό
Κινητήρας
“Το Δικό Μου Ψάρι”
Σύλληψη: Αντιγόνη Γύρα
Μουσική: Ορέστης Τάνης
Σκηνοθεσία/Χορογραφία: Αντιγόνη Γύρα, Johnny O. και τα μέλη της ομάδας
Επιμέλεια Κίνησης: Ιωάννα Καμπυλαυκά
Κοστούμια: Κωνσταντινιά Βαφειάδου
Ζωγραφική: Ιάσονας Βενετσανόπουλος
Βίντεο: Αντώνης Ροζάκης
Σύμβουλος δραματουργίας/Στίχοι/Κείμενο: Χαρά Γιαννακοπούλου
Φωτισμοί: Anti Steve
Βοηθός σκηνοθέτη: Άντζη Βαλσαμή
Φωνή ψαριού: Άγγελος Παπαδημητρίου
Φωνή γοργόνας: Αλίκη Αβδελοπούλου
Διάρκεια: 65’ (χωρίς διάλειμμα)
Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5 εώς 12 ετών,
Περισσότερες πληροφορίες: www.ekplixi.com
“…. αξίζει να πάτε στο ‘Δικό μου Ψάρι’, παράσταση χορού για παιδιά από την ομάδα Κινητήρας της χορογράφου Αντιγόνης Γύρα που παρουσιάζεται στις Ροές και πηγαίνει και σε σχολεία.
Εγώ την είδα χθες και σας την προτείνω με χαρά. Είναι μια πρώτη γνωριμία με τη γλώσσα του χορού. Συνδυάζει αφαιρετικά στοιχεία με μια πιο αφηγηματική γλώσσα, λίγο σαν παντομίμα, χορεύουν εξαιρετικοί χορευτές και υπάρχει πολύ ωραία ατμόσφαιρα που ενθουσιάζει τα παιδιά.
Ας υποστηρίξουμε τις καλές προσπάθειες μπας και απαλλαγούμε από τις σάχλες που μας περιτριγυρίζουν…! Προτιμώ ένα ξύλινο παιχνίδι, παρά δέκα πλαστικά…» Μέντη Μέγα Γενάρης 2016
ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΨΑΡΙ προέκυψε στο πλαίσιο της δράσης ΕΚ ΠΛΗΞΗ, την οποία ξεκίνησε η ομάδα Κινητήρας το 2012. Βασικό στοιχείο της δράσης, όπως υποδηλώνει το όνομά της, είναι η αναπάντεχη, για τα παιδιά, συνάντηση με το χοροθεατρικό δρώμενο. Για πρώτη φορά φέτος τα παιδιά εισάγονται σε αυτό κατά τη μεταφορά τους στο θέατρο, γεγονός που επιτείνει το στοιχείο της έκπληξης.
Μέσω της γλώσσας του σώματος, της μουσικής και της βιντεοτέχνης, τα παιδιά καλούνται να παρακολουθήσουν και να συμμετάσχουν σε μια παράσταση που τα βγάζει από την αδράνεια – μεταδίδοντάς τους κέφι και όρεξη -, καλλιεργώντας ταυτόχρονα την κριτική τους ικανότητα.
Το έργο, που βασίζεται στο παραμύθι των αδελφών Γκριμ «Ο ψαράς και η γυναίκα του», αφηγείται την ακόρεστη επιθυμία του ανθρώπου για όλο και περισσότερα αγαθά, το θυμό του όταν τελικά τα χάνει, αλλά και το σάστισμά του όταν έρχεται αντιμέτωπος με το αναπόφευκτο γεγονός του θανάτου. Το αδιέξοδο πάθος της απληστίας και η αποδοχή της απώλειας ως αναπόσπαστου μέρους του κύκλου της ζωής, είναι οι βασικές έννοιες που πραγματεύεται η παράσταση.